Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Κινηματογραφώντας τη γενοκτονία

Η γενοκτονία του 1994, κατά τη διάρκεια της οποίας υπολογίζεται ότι έχασαν τη ζωή τους 800.000 με 1.000.000 άνθρωποι, άλλαξε δραματικά τη δημογραφική δομή στην επικράτεια της Ρουάντα. Υπολογίζεται ότι πάνω από 2.000.000 άνθρωποι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στις γειτονικές χώρες ενώ κάποιοι από αυτούς φοβούνται ακόμη και σήμερα να επιστρέψουν στα χωριά τους. Περίπου το 60% του πληθυσμού της χώρας αποτελείται από ανθρώπους ηλικίας μικρότερης των 15 χρόνων. Οι ενήλικες γυναίκες είναι κατά 23% περισσότερες από τους άνδρες.

Ο Ρουαντιανός κινηματογραφιστής Gilbert Ndahayo δημιούργησε μια σειρά ντοκιμαντέρ σχετικά με τη γενοκτονία στη χώρα του. Το έργο του με τίτλο "The Rwandan Night" είναι αυτοβιογραφικό και περιγράφει τη δολοφονία μελών της οικογένειας του Ndahayo.

Στην ταινία του "Rwanda: Beyond the Deadly Pit" ένας επιζών της γενοκτονίας αντιμετωπίζει τους δολοφόνους των γονιών του.



Πλήθος ταινιών έχουν κινηματογραφηθεί από ανθρώπους που βίωσαν τη γενοκτονία της Ρουάντα. Γνωστότερη ίσως είναι η ταινία "Hotel Rwanda", του Terry George που γυρίστηκε το 2004. Πολλοί τη χαρακτηρίζουν ως την αφρικανική "Λίστα του Σίντλερ" καθώς ένας ιδιοκτήτης ξενοδοχείου διασώζει περισσότερους από χίλιους Τούτσι πρόσφυγες στην προσπάθειά τους να διαφύγουν από το στρατό των Χούτου. Η ταινία έχει δεχτεί κριτικές ως προς την αντικειμενικότητά της, ωστόσο παραμένει μια φωνή στο χώρο του κινηματογράφου που έβαλε σε σκέψεις τους χορτασμένους ανθρώπους στη Δύση...

Τη Δευτέρα 23 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε συλλαλητήριο στο Παρίσι απαιτώντας δικαιοσύνη για τους Γάλλους στρατιώτες που κατηγορούνται ότι διέπραξαν εκτεταμένους βιασμούς σε βάρος των προσφύγων κατά τη γενοκτονία στη Ρουάντα. Η Γαλλία έχει επανειλημμένα αρνηθεί τη συμμετοχή της στη γενοκτονία του 1994. Ωστόσο διαπιστώσεις σχετικής επιτροπής αποκάλυψαν ότι η Γαλλία είχε εκπαιδεύσει τις πολιτοφυλακές που πραγματοποίησαν τις δολοφονίες κι ότι βοήθησε το στρατό των Χούτου.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου