"This is a bear!"

Η μικρή Honorine φοράει με περηφάνια την μπλούζα που της χαρίζω. Το πρώτο που κάνει όταν την πιάνει στα χέρια της είναι να τη... μυρίσει!

Το σαπούνι δεν είναι διαθέσιμο στις οικογένειες, δεν το χρησιμοποιούν. Τα ρούχα, όταν πλένονται, απλά βρέχονται με νερό. Δεν υπάρχουν σκάφες, δεν τρίβουν τα ρούχα.

Το ίδιο φορούν για το σχολείο, για το παιχνίδι, για τον ύπνο, στην κουζίνα που καπνίζει η φωτιά το τσουκάλι, στο τάισμα των γουρουνιών...

- What is this?
- This is a bear!

Μου χαμογελάει και τα κατάλευκα δόντια της φωτίζουν το σύμπαν μου!

Νερό...

Το νερό στην κοινότητα του Muko το φέρνει ο ποταμός Susa. Υπάρχει ένα μόνο σημείο που τρέχει από μια βρύση κι αυτό μόνο κάποιες ώρες την ημέρα. Τα παιδιά ξυπνάνε στις 5.30 το πρωί. Πριν πάνε στο σχολείο, φορτώνονται δοχεία για να φέρουν ακάθαρτο νερό στο σπίτι που μένουν. Μετά θα πλυθούν, θα βοηθήσουν στις δουλειές του σπιτιού και στις 7.00 θα ξεκινήσουν για το σχολείο.

Το νερό είναι πολύτιμο γιατί μ' αυτό θα μαγειρέψουν, θα πλύνουν τα λιγοστά ρούχα τους και θα απομακρύνουν τις ακαθαρσίες τους από τις υποτυπώδεις τουαλέτες τους.

Το νερό στα εμφιαλωμένα μπουκάλια δε φτάνει εδώ κι όταν με βλέπουν να πίνω από ένα πλαστικό μπουκάλι φωνάζουν δυνατά "agacupa, agacupa!". Μ' αυτό θα παίξουν μπάλα, θα γεμίσουν νερό και θα το κρατούν ως φυλαχτό στο σπίτι τους. Ενθύμιο από τον λευκό, τον umusengo...

Νερό από το πηγάδι της κοινότητας

Περπάτησα 100 μέτρα από το σχολείο στο Muko της #Rwanda και βρήκα το πηγάδι της κοινότητας και περίπου 20 γυναίκες με τα παιδιά τους να περιμένουν κάτω από τον πυρωμένο ήλιο να γεμίσουν με κακής ποιότητας νερό τα μπιτόνια τους.

Τα παιδιά μετά το σχολείο βοηθάνε την οικογένειά τους στις αγροτικές δουλειές. Και μια πολύ σημαντική εργασία είναι η μεταφορά του νερού καθώς δεν υπάρχει δίκτυο ύδρευσης.

Για λίγο νερό...

Νερό. Τόσο πολύτιμο αγαθό που καταναλώνουμε με τόση ευκολία έως κι απερισκεψία. Το σκέφτομαι διαρκώς κάθε φορά που βλέπω την γειτόνισσα να πλένει το μπαλκόνι της με το λάστιχο...

Ωστόσο υπάρχουν συνάνθρωποί μας, όπως αυτοί στις οικογένειες στο Muko που δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό. Tο πλησιέστερο σημείο με το αναγκαίο για τη διατήρηση της ζωής υγρό, το οποίο δεν είναι καθαρό, είναι διαθέσιμο τουλάχιστον σε 2 ώρες απόσταση με τα πόδια και μόνο οι πολύ δυνατές γυναίκες μπορούν να το φέρουν στην κοινότητα.

Photo by: Jon Gosier

Λόγω αυτού του προβλήματος μερικοί άνθρωποι αναγκάζονται να ταξιδέψουν στο Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων για να φέρουν νερό κι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμούς ή και δολοφονικές επιθέσεις από τα άγρια ​​ζώα ή τους φύλακες του πάρκου που μπορεί να τους θεωρήσουν ως λαθροθήρες.