Στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Πυλαίας

Μετά το βιωματικό σεμινάριο για εκπαιδευτικούς στις 10 Δεκεμβρίου, τη σκυτάλη παίρνουν οι μαθητές/τριες του 4ου Δημοτικού Σχολείου Πυλαίας. Την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου στις 11.00, στα πλαίσια της χριστουγεννιάτικης γιορτής που οργανώνει το Δ.Σ. του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του σχολείου, τα παιδιά θα συμμετέχουν σε εργαστήριο με θέμα: ΡΟΥΑΝΤΑ: το δικαίωμα καθολικής πρόσβασης στην εκπαίδευση.

Οι μαθητές/τριες θα γνωρίσουν το έργο και τη δράση της ActionAid Ελλάς, τους 5 εκπαιδευτικούς που ταξιδέψαμε στη Ρουάντα, θα δουν φωτογραφίες, θα παίξουν σκετσάκια αυτοσχεδιάζοντας και θα ζωγραφίσουν για τα παιδιά της απομακρυσμένης χώρας.

Ελπίζουμε ότι θα ρίξουμε έτσι το σπόρο ώστε το σχολείο να γίνει ανάδοχο και γιατί όχι να αδελοφοποιηθεί με ένα άλλο δημοτικό σχολείο της Ρουάντα!

Βιωματικό σεμινάριο στη Θεσσαλονίκη

Τα Γραφεία Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Πολιτιστικών Θεμάτων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης και το Γραφείο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την Action Aid Ελλάς, διοργανώνουν επιμορφωτικό σεμινάριο βιωματικού χαρακτήρα, με θέμα «Στείλε το φίλο μου στο σχολείο. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση: υπόθεση Ρουάντα», την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014, Παγκόσμια Ημέρα Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. 

Το σεμινάριο θα διεξαχθεί στο 28ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης, Κων/νου Καραμανλή 95, μεταξύ 17.30 και 20.30. Σκοπός του σεμιναρίου είναι η παρουσίαση του εκπαιδευτικού πακέτου: «Στείλε το φίλο μου στο σχολείο. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση: υπόθεση Ρουάντα», το οποίο περιλαμβάνει ιστορίες από την εμπειρία του ταξιδιού των 5 ελλήνων εκπαιδευτικών στη Ρουάντα και δραστηριότητες που έχουν σχεδιάσει, με θεματικούς άξονες τα ανθρώπινα δικαιώματα, την πρόσβαση στην εκπαίδευση και την καταπολέμηση της φτώχειας και της ανισότητας.

Το ταξίδι και το εκπαιδευτικό υλικό είναι δράσεις του Ευρωπαϊκού προγράμματος Send my Friend to School, το οποίο συντονίζει στην Ελλάδα η ActionAid. Στο τέλος του σεμιναρίου οι συμμετέχοντες θα παραλάβουν δωρεάν το εκπαιδευτικό υλικό που θα παρουσιαστεί.

Εισηγητές του σεμιναρίου θα είναι οι:

κ. Σταματούκου Χρυσούλα, στέλεχος του Εκπαιδευτικού Τομέα της ActionAid Ελλάς

κ. Γούτας Θεόδωρος, εκπαιδευτικός Πληροφορικής.

Το σεμινάριο απευθύνεται στους/στις εκπαιδευτικούς όλων των κλάδων και δεν έχει καμία οικονομική επιβάρυνση. Επειδή ο αριθμός των συμμετεχόντων/ουσών είναι περιορισμένος (μέχρι 40 άτομα) θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας με βάση τις δηλώσεις συμμετοχής.

Όσοι/ες επιθυμούν να παρακολουθήσουν το σεμινάριο μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή, αποστέλλοντας συμπληρωμένη την ηλεκτρονική φόρμα στη διεύθυνση: http://goo.gl/E1gQD3 μέχρι το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2014.

Οι εκπαιδευτικοί που θα παρακολουθήσουν το σεμινάριο θα ενημερωθούν ηλεκτρονικά την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014. Στο τέλος του σεμιναρίου θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης από την ActionAid Ελλάς.

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι/ες εκπαιδευτικοί μπορούν να επικοινωνούν με τον εκπαιδευτικό Θεόδωρο Γούτα στην ηλεκτρονική διεύθυνση tgoutas@gmail.com.

Στείλε το Φίλο μου Σχολείο: υπόθεση Ρουάντα

Το παρακάτω τετράλεπτο βίντεο συνοψίζει την εμπειρία μας από τη συμμετοχή μας στο εκπαιδευτικό ταξίδι στη Ρουάντα στα πλαίσια του προγράμματος Send my Friend to School που οργάνωσε τον Ιούλιο του 2014 ο Εκπαιδευτικός Τομέας της ActionAid Hellas.

Πρωτοπαρουσιάστηκε δημόσια στις 16 Νοέμβρη 2014 στην Πάτρα, στα πλαίσια του 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου για το eTwinning και τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα Συνεργατικότητας, αφήνοντας πολύ θετικές εντυπώσεις στους συμμετέχοντες του βιωματικού σεμιναρίου.


Στείλε το Φίλο μου Σχολείο: υπόθεση Ρουάντα from ActionAid Hellas Education on Vimeo.

Στείλε το Φίλο μου Σχολείο: υπόθεση Ρουάντα

Το εκπαιδευτικό υλικό που σχεδιάσαμε με τις συναδέρφισσες Έλενα Καραγιάννη, Νάσια Χολέβα, Κατερίνα Βίγκου και το συνάδερφο Φάνη Κατσάνο είναι διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή:


Μπορείτε να μελετήσετε το υλικό, να το τροποποιήσετε με βάση τις ανάγκες της τάξης και των ομάδων σας και να το εντάξετε τόσο στο πρόγραμμα σπουδών όσο και στα προγράμματα σχολικών δραστηριοτήτων που υλοποιείτε.

Το πρώτο σεμινάριο στην Καλαμάτα!`

Με ιδιαίτερη επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή εκπαιδευτικών πραγματοποιήθηκε το πρώτο σεμινάριο του προγράμματός μας στην Καλαμάτα! Η Κατερίνα Βίγκου μαζί με τη Δήμητρα Ντιρογιάννη μίλησαν για τη δράση μας, το πρόγραμμα Send my Friend to School και υλοποίησαν μια σειρά από βιωματικές δραστηριότητες του εκπαιδευτικού μας υλικού.

Επόμενος σταθμός παρουσίασης του προγράμματος είναι η Πάτρα, στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο e-Twinning και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Συνεργατικότητας, όπου ο Φάνης Κατσάνος κι Μαρίζα Τσαχάλη θα δείξουν, ανάμεσα στ' άλλα, το διαδραστικό παιχνίδι στρατηγικής "Αποστολή: Ρουάντα"!

Ακολουθεί στις 10 Δεκέμβρη το βιωματικό σεμινάριο στο 28ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης που θα συνδιοργανώσουν οι υπεύθυνες των Γραφείων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Α. Θεσσαλονίκης!

Ολοκληρώσαμε το εκπαιδευτικό μας υλικό!

Έπειτα από μήνες δουλειάς, συνεννοήσεων μέσω Διαδικτύου, ιδεών και προτάσεων που άλλες γίναν δεκτές κι άλλες όχι, είμαστε χαρούμενοι! Το εκπαιδευτικό υλικό, ο απώτερος στόχος του ταξιδιού μας στη Ρουάντα, έχει ολοκληρωθεί!

“Η εκπαίδευση είναι το πιο ισχυρό όπλο που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να αλλάξεις τον κόσμο”, έγραψε ο Νέλσον Μαντέλα κι εμείς θελήσαμε να μοιραστούμε τις εμπειρίες του καθενός μας μέσα από το εκπαιδευτικό υλικό. Είναι εμπνευσμένο από πραγματικά γεγονότα, ανθρώπους και τόπους, γραμμένο με δημιουργικό τρόπο και μέσα από την προσωπική ματιά του καθενός μας.

Αποτελείται από τρία σπονδυλωτά μέρη:

• Το ημερολόγιο, που βασίζεται σε κείμενά όλων μας, περιγράφει το εικοσιτετράωρο μιας
εννιάχρονης μαθήτριας καθώς και καταστάσεις με υπαρκτά και ταυτόχρονα συμβολικά
πρόσωπα. Η Honorine, ο Evariste και η Agatha είναι μέλη μιας από τις οικογένειες που μας
φιλοξένησαν. Στα πρόσωπά τους αποτυπώνουμε στοιχεία των ανθρώπων που συναντήσα-
με στην κοινότητα του Muko.
• Το ημερολόγιο μπορεί να διαβαστεί ως μια ιστορία που θα πυροδοτήσει συζητήσεις. Ωστόσο
τα κείμενά του λειτουργούν ως αφόρμηση και συνδέονται άμεσα με το δεύτερο μέρος, τις
δραστηριότητες. Είναι οργανωμένες σε διαφορετικές θεματικές ενότητες που σχετίζονται
με το δικαίωμα στην εκπαίδευση, το ιστορικό πλαίσιο της Ρουάντα, την οικονομική της
κατάσταση, τη φτώχεια, την ανάγκη για εργατικά χέρια, τις περιβαλλοντικές συνθήκες της
χώρας κτλ.
• Το τρίτο μέρος είναι μια συλλογή από σύντομα, πρωτότυπα βίντεο που καταγράψαμε στο
ταξίδι μας. Συνοδεύουν τις δραστηριότητες του δεύτερου μέρους και είναι διαθέσιμα στο
κανάλι τις ActionAid Hellas στο vimeo.

Ελπίζουμε να βρείτε χρήσιμο το εκπαιδευτικό υλικό και να διαπιστώσετε τη συστημικό-
τητα του προβλήματος του αποκλεισμού 60 περίπου εκατομμυρίων παιδιών στον κόσμο από
την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. 

Η γενοκτονία στην Αργεντινή

Στο βιβλίο της Ναόμι Κλάιν "Το Δόγμα του Σοκ - Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής",  διάβασα με πολύ ενδιαφέρον τα παρακάτω που αφορούν "ένα ελάχιστα γνωστό κεφάλαιο της ιστορίας του ΟΗΕ" σχετικά με τον ορισμό της "γενοκτονίας"... Παραθέτω το απόσπασμα:

Τον Σεπτέμβριο του 2006, είκοσι τρία χρόνια μετά το τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας στην Αργεντινή, ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για την τρομοκρατία καταδικάστηκε σε ισόβια. (...)

Ο δικαστής που είχε αναλάβει την υπόθεση, ο πενηνταπεντάχρονος Κάρλος Ροσάνσκι του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Αργεντινής, (...) προέβη σε μια ασυνήθιστη ενέργεια. Δήλωσε ότι η καταδίκη δεν απέδιδε δικαιοσύνη ως προς την πραγματική φύση των εγκλημάτων και ότι, προς όφελος της «συλλογικής μνήμης», έπρεπε να προσθέσει πως όλα αυτά τα εγκλήματα ήταν «εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας τα οποία διαπράχθηκαν στο πλαίσιο μιας γενοκτονίας που συντελέστηκε στη Δημοκρατία της Αργεντινής μεταξύ 1976 και 1983».

Με την απόφασή του ο δικαστής συνέβαλε σημαντικά στο να ξαναγραφτεί η ιστορία της Αργεντινής: Οι δολοφονίες των αριστερών τη δεκαετία του 1970 δεν έγιναν στο πλαίσιο ενός «βρώμικου πολέμου» κατά τη διάρκεια του οποίου δύο αντιμαχόμενα μέρη συγκρούστηκαν και διέπραξαν εγκλήματα, όπως επί δεκαετίες ισχυριζόταν η επίσημη ιστορία. Ούτε οι εξαφανισμένοι ήταν θύματα παρανοϊκών δικτατόρων οι οποίοι είχαν ενδώσει στα σαδιστικά ένστικτά τους, μεθυσμένοι από την τεράστια προσωπική εξουσία που είχαν αποκτήσει.Τα όσα είχαν συμβεί ήταν πιο «επιστημονικά», πιο τρομακτικά ορθολογικά. Σύμφωνα με το δικαστή, είχε υπάρξει ένα «σχέδιο εξολόθρευσης το οποίο εφάρμοσαν αυτοί που κυβερνούσαν τη χώρα».

Ο δικαστής Ροσάνσκι εξήγησε ότι οι δολοφονίες έγιναν στο πλαίσιο ενός συστήματος, ήταν προσχεδιασμένες και διαπράχθηκαν με πανομοιότυπο τρόπο σε ολόκληρη τη χώρα, αποσκοπώντας όχι απλώς στη θανάτωση μεμονωμένων ατόμων, αλλά στην εξάλειψη των τμημάτων της κοινωνίας που τα άτομα αυτά αντιπροσώπευαν. Κατά συνέπεια, υποστήριξε ο δικαστής, επρόκειτο για μια γενοκτονία, καθώς η γενοκτονία είναι η απόπειρα να εξοντωθεί μια ομάδα και όχι μια τυχαία σύνθεση μεμονωμένων ατόμων.

Ο Ροσάνσκι παραδέχτηκε ότι η χρησιμοποίηση της λέξης «γενοκτονία» ήταν αμφιλεγόμενη και συνέταξε ένα μακροσκελές αιτιολογικό για να υποστηρίξει την άποψή του. Εκεί αναγνώριζε ότι η Σύμβαση για τη Γενοκτονία του ΟΗΕ ορίζει το έγκλημα της γενοκτονίας ως την «πρόθεση να καταστραφεί, ολικά ή εν μέρει, μια εθνική, εθνοτική, θρησκευτική ή φυλετική ομάδα». Η Σύμβαση δε συμπεριλαμβάνει την εξολόθρευση μιας ομάδας εξαιτίας των πολιτικών πεποιθήσεων των μελών της, όπως συνέβη στην περίπτωση της Αργεντινής, όμως ο Ροσάνσκι δήλωνε ότι δε θεωρούσε νομικά τεκμηριωμένη αυτή την εξαίρεση.

Επισημαίνοντας ένα ελάχιστα γνωστό κεφάλαιο της ιστορίας του ΟΗΕ, ο Ροσάνσκι εξηγούσε ότι στις 11 Δεκεμβρίου 1946, και ως άμεση αντίδραση στο ναζιστικό Ολοκαύτωμα, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ είχε υιοθετήσει ομόφωνα ένα ψήφισμα που καταδίκαζε ως γενοκτονία κάθε προσπάθεια «να καταστραφούν φυλετικές, θρησκευτικές, πολιτικές και άλλες ομάδες, ολικά ή εν μέρει». Η φράση «πολιτικές ομάδες είχε αφαιρεθεί δύο χρόνια αργότερα από τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία, κατ’ απαίτηση του Στάλιν, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά ότι, αν η καταστροφή μιας «πολιτικής ομάδας»
θεωρούνταν γενοκτονία, οι αιματηρές εκκαθαρίσεις και οι μαζικές φυλακίσεις των πολιτικών του αντιπάλων θα πληρούσαν τα κριτήρια. Καθώς ο Στάλιν υποστηρίχτηκε και από άλλους ηγέτες που επίσης ήθελαν να διατηρούν το δικαίωμα να εξολοθρεύουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, η φράση «πολιτική ομάδα» δε συμπεριλήφθηκε στο τελικό κείμενο της Σύμβασης.

Ο Ροσάνσκι έγραφε ότι θεωρούσε πως ο αρχικός ορισμός που είχε δώσει ο ΟΗΕ στον όρο «γενοκτονία» ήταν περισσότερο νομικά τεκμηριωμένος, καθώς δεν ήταν αποτέλεσμα ιδιοτελών συμβιβασμών.* Επιπλέον, επικαλούνταν την απόφαση ενός ισπανικού δικαστηρίου που είχε δικάσει το 1998 έναν από τους πλέον διαβόητους βασανιστές της Αργεντινής. Σύμφωνα με την ετυμηγορία του ισπανικού δικαστηρίου, η χούντα της Αργεντινής είχε διαπράξει «το έγκλημα της γενοκτονίας». Όσο για την ομάδα που η χούντα προσπαθούσε να εξολοθρεύσει, την αποτελούσαν «εκείνοι οι πολίτες που δεν ταίριαζαν στo μοντέλο το οποίο οι καταπιεστές θεωρούσαν το πλέον κατάλληλο για τη νέα τάξη πραγμάτων που είχε εγκαθιδρυθεί στη χώρα».

Το επόμενο έτος, το 1999, ο Ισπανός δικαστής Μπαλτασάρ Γκαρθόν, που είχε γίνει διάσημος όταν είχε εκδώσει ενταλμα σύλληψης για τον Αουγκούστο Πινοτσέτ, υπoστήριξε επίσης ότι στην Αργεντινή είχε συντελεστεί γενοκτονία. Και ο Γκαρθόν προσπάθησε να ορίσει ποια ομάδα είχε μπει στο στόχαστρο. Σκοπός της χούντας, έγραψε, ήταν «να εδραιώσει μια νέα τάξη πραγμάτων, σαν αυτή που ο Χίτλερ έλπιζε να επιβάλει στη Γερμανία, στην οποία δεν υπήρχε θέση για μερικές κατηγορίες
ανθρώπων». Οι άνθρωποι που δε «χωρούσαν» στη νέα τάξη πραγμάτων ήταν «όσοι ανήκαν σε τμήματα της κοινωνίας που εμπόδιζαν την ιδεώδη διαμόρφωση του νέου έθνους της Αργεντινής.

Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να γίνει σύγκριση ως προς την κλίμακα ανάμεσα σε όσα διέπραξαν οι ναζί ή όσα συνέβησαν στη Ρουάντα το 1994 και στα εγκλήματα των κορπορατικών δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής τη δεκαετία του 1970. Αν μια γενοκτονία ισοδυναμεί με ολοκαύτωμα, τότε τα εγκλήματα των λατινοαμερικανικών δικτατοριών δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Όμως, αν δεχτούμε τη γενοκτονία όπως την ορίζουν αυτά τα δικαστήρια, ως την εσκεμμένη εξάλειψη των ομάδων που εμποδίζουν ένα πολιτικό σχέδιο, τότε η διαδικασία αυτή δεν εφαρμόστηκε μόνο στην Αργεντινή, αλλά, με διαφορετικούς βαθμούς έντασης, σε ολόκληρη την περιοχή, που μετατράπηκε σε ένα πειραματικό εργαστήρι της Σχολής του Σικάγου.

*Οι ποινικοί κώδικες πολλών χωρών (όπως της Πορτογαλίας, του Περού και της Κόστα Ρίκα), συμπεριλαμβάνουν ρητά σaν ορισμό της γενοκτονίας την καταστροφή πολιτικών ή κοινωνικών ομάδων. Ο γαλλικός νομικός ορισμός της γενοκτονίας είναι πολύ ευρύτερος, καθώς γενοκτονία θεωρείται κάθε σχέδιο που αποσκοπεί στο να καταστρέψει, ολικά ή εν μέρει, «κάθε ομάδα για τον προσδιορισμό της οποίας χρησιμοποιούνται οποιαδήποτε αυθαίρετα κριτήρια».

Φυσικά δεν είναι μόνο ο Στάλιν και οι άνθρωποι του καθεστώτος της πρώην Σοβιετικής Ένωσης που δύνανται να κατηγορηθούν για γενοκτονία. Για πολλούς νομικούς μαζικές δολοφονίες διέπραξαν πολλοί δικτάτορες έως και δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις σε πολλές χώρες: από την Ιαπωνία, την Κίνα, την Τουρκία και την Ινδονησία έως την Αυστραλία και τις Η.Π.Α. Στο βιβλίο "The Specter of Genocide: Mass Murder in Historical Perspective, and: Final Solutions: Mass Killings and Genocide in the 20th Century" θα διαβάσετε σχετικά με το διάλογο που αφορά τη γενοκτονία και τις μαζικές δολοφονίες στο σύγχρονο κόσμο.

Σχετικά με τον όρο "γενοκτονία" μπορείτε να διαβάσετε στο http://en.wikipedia.org/wiki/Genocide όπου παρατίθεται σχετική βιβλιογραφία.